beats by dre cheap

Januar - mjesec kad se govori o samoubistvima

Samoubica (De zelfmoordenaar) door Édouard Manet (1832-1883

Juče je bio najdepresivniji dan u godini. Prazni džepovi poslije decembarskih kupovina i slavlja, nigdje praznika na vidiku, odmori daleko, otegla se mrakača, pritisla magla i smog, noć nikako da počne kraćati, po mraku na poso, po mraku sa posla.....

Danas je objavljeno da u Holandiji broj samoubistava nije smanjen u 2010, iako je vlada željela da se smanji za 6 posto, što se pokazalo preambicioznim. Godišnji broj samoubistava u Holandiji iznosi oko 1500, odnosno 10 na 100000 stanovnika. Evropski prosjek je 13, u Hrvatskoj je 25, u Srbiji 18, u Vojvodini čak 28. Najviše se ubijaju u Švajcarskoj, Latviji i Mađarskoj.

Ubijaju se uglavnom muškarci, četiri puta češće od žena, koje se opet tri puta više pokušavaju ubiti, a li očito da njihove odluke nisu čvrste kao kod muškaraca. Najviše se muškarci ubijaju u zrelom dobu, preko 50 godina života, a najčešći uzrok je gubitak posla i prihoda za život. U današnje vrijeme najčešći način oduzimanja života je uz pomoć lijekova, odnosno pesticida. Bacanje s prozora, vješanje, sječa vena,  pijenje kiseline, pucanje u sebe, su  manje zastupljeni nego ranije. Postoje veoma bizarni načini oduzimanja života. Neke osobe nesvjesno biraju način koji će ih možda ipak spasiti, odnosno da će ih neko vidjeti, i spasiti u zadnji momenat. Takva su naprimjer samoubistva skakanjem sa krova, ili lijeganjem na tračnice. Ova posljednja vrsta samoubistva, bacanje pod voz, bi se posebno trebala sprječavati (juče rečeno u vijestima). Nije mi jasno zašto baš to, a li vjerovatno stoga što onaj ko se ubije na ovaj način zaustavi saobraćaj na više sati. Drugim riječima, nije meni što se on ubio, nego što ja zakasnih na posao.

Na svako samoubistvo dolazi još deset pokušaja. Skoro u svim evropskim državama postoje SOS linije za samoubice, gdje dežuraju iskusni ljudi koji uspjevaju pronaći način da osobu odgovore od tog čina, i koji to dosta uspješno rade.

Zaista je strašno da u Holandiji, naprimjer, dvostruko više ljudi oduzme sebi život, nego što pogine u saobraćajnim nesrećama.

Veoma je teško odgonetnuti koji su zaista uzroci koji ljude vode u ovaj očajnički čin. Ponekad je to sasvim jasno, i objašnjivo, ponekad sasvim neobjašnjivo. Očito je da nije samo loša ekonomska situacija ta koja može voditi ljude u ovaj strašni čin, dokaz je to da najbogatija zemlja Švajcarska, ima najviše samoubica. Laički rečeno, razočarenje u život vodi do samoubistva, bilo da se ono obavi na akutni, brzi način, bilo da se žrtva odluči na polagano samoubistvo u alkoholu i drogi.

Depresije, psihoze, šizofrenija i druge duševne bolesti često vode ka samoubistvu. Osobe koje boluju od tzv. Borderline sindroma su veoma emocionalno nestabilne i veoma osjetljive na bilo kakve vanjske atake na ličnost. Ono što drugima ne predstavlja nikakvu smetnju, osobe sa Borderline sindromom shvataju kao veoma tešku nepravdu.  Takve osobe trpe veoma veliku duševnu bol. One često same sebe fizički povrijeđuju nanoseći sebi fizički bol, a u cilju da im taj bol ublaži duševni bol.

U svakom slučaju da i savremeni način života, društvena izolovanost, usamljenost, manjak prijatelja, sve više dovode do depresije i drugih psihičkih bolesti. Nema više masovnih druženja u socijalizmu, radnih akcija i raznih sekcija, mitinga i takmičenja, koji su povezivali i zbližavali ljude. Isto tako malo ljudi mogu privući crkvene manifestacije, sve manje ljudi uopšte ide u crkvu. Postoji opšta kriza u shvatanju sadržaja i cilja života. Postoji kriza porodice, koja je ranije bila glavni stub i oslonac u životu. Brakova je sve manje, a i sve su kraćeg trajanja. Rano stupanje u seksualne odnose i potpuno razotkrivanje seksualnosti, (“do kosti”) dovodi do ranog zasićenja i do prestanka uticaja seksualnosti na stabilnost porodice (prestanak interesa za održanje braka). Preovladala je sebičnost u svakom pogledu, sve je podčinjeno ličnom zadovoljenju koje nema granica.

Stoga bez bazičnih promjena životnih shvatanja, morala i principa, teško da mogu pomoći neke obične mjere , koje je eto bila zamislila i holandska vlada, a koje bi trebalo da dovedu da se broj samoubistava zaista počne smanjivati. U društvima gdje je glavni princip što više proizvesti, prodati i konzumirati, a takvih je sve više, i u društvima gdje je sve više sebičnosti i potpune nebrige šta se dešava drugima, teško je postaviti neke druge principe koji bi dovodili do stvarne sreće pojedinca.

Leteci Holandjanin
http://letholandez.blogger.ba
18/01/2011 23:35